Malaysia ini bagaimana?

Suatu ketika terdengar satu baris keramat, jika tidak suka dengan negara ini, sila pindah ke negara lain. Kini muncul pula kalimat baru, jika bercakap tidak baik tentang kerajaan, hak ke luar negara akan dibekukan. Kes ini bagaimana? Rakyat kini hilang keistimewaan sekiranya rakyat membicarakan perkara yang buruk tentang kerajaan. Kerajaan Persekutuan kini sudah berkuasa untuk menghalang kita daripada keluar negara tanpa perlu memberi sebab sekiranya kita telah dihalang. Menggunakan hujah, passport ialah satu keistimewaan dan bukannya hak yang diberikan kepada warganegara, maka kebebasan bersuara dan pergi ke mana sahaja sudah disekat secara halus.

Pelaksanaan dasar ini suatu kaedah yang bagus untuk mengawal pergerakan mereka yang sangat bermotifkan untuk menjatuhkan kerajaan. Kita seharusnya faham bahawa sememangnya wujud pihak yang cuba memburukkan kerajaan di dalam dan di luar negara. Hal ini kita buktikan dengan karikatur gambar Perdana Menteri kita diluar negara yang disarkastikkan dengan lukisan-lukisan yang menjatuhkan imej peribadi seorang pemimpin. Halangan ini juga merupakan satu bentuk mengatasi yang dianggap berkesan untuk menghalang seseorang daripada cuba memalukan kerajaan pada masa ini.

Walau bagaimanapun, selaku kerajaan yang tidak gusar dan tidak membuat sebarang kesalahan, adalah agak keterlaluan untuk mengaplikasikan pendekatan ini kepada negara yang terkenal dengan amalan demokrasi dan hak bersuara yang dijunjung tinggi dalam perlembagaan. Keseriusan kerajaan dalam menghalang mereka-mereka yang bersuara menjatuhkan kerajaan ini secara tidak langsung telah menutup terus ruang rakyat untuk menyuarakan pendapat mereka tentang kerajaan pada masa kini. Adakah kerajaan pada masa kini tidak boleh langsung dikritik sekiranya dasar-dasar yang dibuat tidak mendatangkan manfaat? Adakah kita hanya perlu memberi pujian semata-mata kepada kerajaan yang wujud pada hari ini?

Hak bersuara di Malaysia kini semakin tergugat apabila segala medium yang digunakan untuk menyuarakan pandangan dianggap sebagai usaha menjatuhkan kerajaan. Kerajaan tidak boleh bersifat terlalu sempit dan merasakan mereka tidak akan terlepas daripada melakukan kesalahan. Jika setiap teguran tidak diambil bagaimana kita ingin mewujudkan kerajaan yang bertulang belakangkan kepentingan rakyat. Keterbukaan kerajaan menerima kritikan-kritikan daripada sesiapa menandakan bahawa kerajaan seiring dalam usaha membentuk Malaysia yang lebih berjaya.

Keterbukaan negara lain yang menerima kritikan-kritikan rakyat tidak pula menjadikan negara tersebut mundur. Amerika Syarikat yang mana Presidennya disarkastikkan jutaan kali di media sosial langsung tidak terasa hati dan masih boleh memimpin negara tersebut dengan jayanya. Di Malaysia, hanya kerana satu ayat di media sosial, pemilik akaun  bernama Joe telah disaman dengan alasan memalukan pemimpin negara. Rapuhnya hati kerajaan hinggakan diusik dengan satu ayat juga boleh disaman sehingga puluhan ribu.

Selepas pelbagai langkah-langkah keselamatan diambil, tindakan menyekat rakyat keluar negara hanyalah suatu ruang yang menampakkan ketakutan kerajaan menerima pandangan rakyat secara terbuka. Jika tak salah, kenapa perlu berselindung. Hentikan segera dasar ini dan berikan kebebasan untuk rakyat Malaysia keluar melihat dunia dan membawa balik segala kemajuan yang ada untuk mengubah apa yang tiada di Malaysia. Jauh berjalan luas pandangan. Jangan jadikan Malaysia sebuah tempurung untuk dihuni oleh katak-katak yang tidak bebas melihat luarannya.

Ishak Sairozi